در VMware، NIC Teaming از طریق گزینههای مختلفی مثل Route based on IP hash، MAC hash یا Virtual Port ID انجام میشود و قابلیت بالایی در مدیریت بار ترافیک میان چند کارت شبکه فیزیکی دارد. از طرف دیگر، در Hyper-V قابلیت Load Balancing and Failover (LBFO) یا Switch Embedded Teaming (SET) در نسخههای جدید ویندوز سرور، امکان تجمیع کارتها را با حداقل تأخیر و سازگاری بالا با مجازیسازی فراهم میکند.
از نظر عملکرد، VMware معمولاً در کنترل دقیق ترافیک و سازگاری با سوئیچهای لایه ۲ و ۳ عملکرد بهتری دارد، در حالی که Hyper-V با ادغام Teaming در سطح سیستمعامل و تنظیم سادهتر، گزینهای مناسبتر برای محیطهای مایکروسافتی است. هر دو پلتفرم قابلیت Failover خودکار را ارائه میدهند و در تستهای عملی، تفاوت عملکردی آنها بیشتر به نوع کارت شبکه و ساختار سوئیچ وابسته است.
در مقاله زیر جزئیات فنی، مزایا، محدودیتها و نحوه انتخاب بهترین روش NIC Teaming برای زیرساخت مجازی شما بهصورت دقیق بررسی شده است:
مطالعه مقاله کامل مقایسه NIC Teaming در VMware و Hyper-V